Podatek VAT a obsługa reklamacji

Podatek VAT a obsługa reklamacji

Obsługa reklamacji! Co warto wiedzieć o podatku VAT?


Zwolennicy jednolitej stawki VAT wskazywali na następujące zalety takiego rozwiązania: prosty sposób rozliczania podatku, niskie koszty poboru i kontroli podatku. Jednocześnie dostrzegano wadę rozwiązania polegającego na objęciu jednolitą stawką takich dóbr podstawowych jak: produkty żywnościowe, leki, książki, artykuły dla dzieci, ponieważ wpłynęłoby to na wzrost poziomu ich cen. Powinno się o tym pamiętać dokonując obsługi reklamacji. Wariant II oparty na stawce standardowej, stawce obniżonej i ze zwolnieniami obejmujące niektóre towary i usługi wydawał się mniej interesujący ze względów technicznych, takich jak: przymus wprowadzenia ewidencji obrotów dobrami zwolnionymi z VAT, zwrot podatku od nabytych surowców i materiałów, wyposażenie sklepów w kasy rejestracyjne obrót towarami opodatkowanymi różnymi stawkami. Taki system wymaga bardziej rozbudowanej kontroli podatkowej, jeżeli chodzi o obsługę reklamacji. Względy społeczne przesądziły o jego zastosowaniu. Jednolita stawka VAT doprowadziłaby do istotnego wzrostu cen dóbr jak dotąd zwolnionych z podatku obrotowego. Projektodawcy przeprowadzali symulację mającą na celu określenie stawek VAT (podstawowej i obniżonej), zapewniających pożądany poziom dochodów budżetowych, nie prowadzących do nadmiernego wzrostu cen oraz umożliwiających utrzymanie równowagi rynkowej, jeżeli rozważana jest obsługa reklamacji http://www.ideacc.pl/oferta/szczegoly/obsluga-klienta. Pod uwagę brano stawki podstawowe 18%, 20%, 22%. Charakter powszechny – ma zapewnić równowagę warunków konkurencji, czemu ma służyć między innymi cały zharmonizowany system tego podatku. Powszechność opodatkowania wszystkich czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej podatnika przejawia się głównie pojęciach dostawy towarów i usług, które często nie są takie samy z pojęciami wprowadzonymi do przepisów prawa cywilnego ukierunkowanego na obsługę reklamacji. 


Charakter wielofazowy – powszechność opodatkowania podatkiem VAT związana jest z zasadą, iż podatek ten obciąża każdą fazę obrotu, niezależnie na jakim etapie obrotu są realizowane tzn. czy mają charakter zaopatrzeniowy, konsumpcyjny czy inwestycyjny. Charakter pośredni – podatek od towarów i usług to podatek o charakterze pośrednim, dla którego charakterystyczne jest rozróżnienie podmiotu gospodarczego obowiązanego do naliczania i zapłacenia podatku od podmiotu, który ponosi faktyczny ciężar ekonomiczny. Podmiot będący podatnikiem nie ponosi faktycznego oraz ekonomicznego ciężaru podatku. Ciężar tego podatku jest przerzucany na inny podmiot czyli podatnika rzeczywistego, dla którego podatek VAT stanowi podatek konsumpcyjny niekiedy ukierunkowany na obsługę reklamacji.


Potrącalność VAT jest mechanizmem, który gwarantuje obciążenie podatkiem VAT finalnego odbiorcy. Zasada potrącalności wyróżnia ten podatek od innych podatków obrotowych. Polega ona na tym, iż każdy z podatników na swoim etapie obrotu towarami lub usługami nalicza podatek należny obciążając tym samym kolejnego odbiorcę. Podatnik ten ma jednocześnie prawo do odliczenia od swojego podatku, podatku należnego, którym obciążyli go jego dostawcy przy nabyciu towarów lub usług, jeżeli chodzi o obsługa reklamacji. Neutralność VAT to połączenie wyżej wymienionych cech podatku VAT oznacza, że podatek ten powinien być neutralny dla podatnika, a jego ciężar ekonomiczny powinien obciążać jedynie konsumenta. Jest to zasada tzw. faktycznego opodatkowania konsumpcji. Podatek VAT nie powinien być ciężarem dla podatników, którzy nabywają towary i usługi nie w celu konsumpcji, lecz w celu dalszej odsprzedaży, przerobu bądź wykorzystania dla potrzeb działalności, jeżeli mówimy o obsłudze reklamacji.


Co więcej kraje członkowskie mogą stosować jedną lub dwie stawki obniżone na towary i usługi wymienione na ograniczonej liście. Stawki obniżone określone są jako procent podstawy opodatkowania, który nie może być niższy niż 5%. Niektóre kraje członkowskie mają obecnie stawki VAT niższe od minimalnych, gdyż takie prawo wynegocjowały w traktatach akcesyjnych mających w zamyśle również obsługę reklamacji określonych produktów i usług. Podatek VAT w krajach Unii Europejskiej podlega harmonizacji. Podatek ten wpływa w znacznym stopniu na cenę danego produktu czy usługi, ponieważ zawarty jest w cenie produktu bądź usługi. Dlatego wpływa on w znacznym stopniu na popyt konsumpcyjny jak i inwestycyjny oraz na wielkość sprzedaży oferowanych przez przedsiębiorstwa produktów i usług. Określona stawka podatku VAT często wpływa na atrakcyjność danego kraju pod względem inwestycji, a zatem jest jednym z czynników konkurencyjności danego kraju. Obniżenie stawek VAT jest mimo wszystko niechętnie dokonywana przez państwa ze względu na znaczne wpływy do budżetu państwa z tytułu jego poboru. Poszczególne kraje stosują obniżone na niektóre produkty i usługi, co jest uzasadnione stosowaniem polityki społeczno-gospodarczą, która ma zapobiegać wzrostowi cen na określone produkty i usługi. W związku z czym oprócz stawki podstawowej wyróżniamy stawki zredukowane, ulgowe oraz przejściowe na wybrane produkty oraz usługi z możliwością obsługi reklamacji.


Polityka budżetowa określa sposoby wykorzystania dochodów i wydatków publicznych w celu realizacji zadań państwa i samorządu terytorialnego. Dochody i wydatki budżetowe są wykorzystywane, po pierwsze, do zapewnienia lub wykonania określonych usług publicznych, a także ochrony istniejących instytucji. Po drugie, zapewnienia rozwoju i ochrony określonych dziedzin form działalności gospodarczej oraz, po trzecie realizacji przemian systemowych w gospodarce. Specjalnym zadaniem polityki budżetowej jest określenie największego poziomu długu publicznego, jaki może być wzięty na pokrycie wydatków sektora państwowego, czyli instytucji urzędowych oraz samorządowych, a nie znajdujących pokrycia w dochodach tego sektora. Deficyt sektora finansów publicznych jest to ujemna różnica między dochodami publicznymi, powiększonymi o bezzwrotne środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, ma tu również miejsce obsługa reklamacji a wydatkami publicznymi w danym okresie rozliczeniowym. Deficyt ten ustala się poprzez wyeliminowanie przepływów finansowych pomiędzy podmiotami tego sektora, czyli poprzez oczyszczenie o rozliczenia wewnątrz sektora. Różnica dodatnia między dochodami sektora finansów publicznych a wydatkami sektora finansów publicznych stanowi nadwyżkę sektora finansów publicznych ukierunkowanych na obsługę reklamacji, zaś różnica ujemna pomiędzy dochodami tego sektora a wydatkami tego sektora stanowi deficyt sektora finansów publicznych. Budżet stanowi instytucjonalną formę gromadzenia funduszy publicznych, które są podstawą pełnienia przez państwo tradycyjnych funkcji publicznych (administracja, obrona narodowa, bezpieczeństwo wewnętrzne, wymiar sprawiedliwości), funkcji socjalnych (ochrona zdrowia, oświata, działalność socjalno-kulturalna) oraz gospodarczych (związanych z regulacyjnym działaniem państwa). Fundusze publiczne tworzy system dochodów i wydatków budżetowych. Gromadząc dochody, państwo sięga do dochodów innych podmiotów systemu gospodarczego (przedsiębiorstw, gospodarstw domowych).